domingo, 19 de septiembre de 2010

CONTOS A CARÓN DA LAREIRA: AS LAVANDEIRAS, ESPIRITUS DA NOITE

Ei Hanrahan! A que estás moi a gustiño con esta lareira que che fixemos na aula? Ao calorciño dela imos a contarche historias da nosa terra porque, en Galicia, sempre se contaban a carón da lareira e eran os maiores os encargados de contar contos de aparecidos, de raposos, de lobos, da santa compaña...

Hoxe imos presentarche as LAVANDEIRAS. Que non sabes o que son? Pois son espíritos que aparecen nas noites de lúa chea nas beiras dos ríos.

Aparecen lavando as sabas manchadas do sangue e ésta nunca desaparece. Dise que
son mulleres que morreron no parto ou que deixaron morrer aos seus fillos sen bautizar.

Piden axuda aos vivos para escurrir as sabas (se aceptas tes que procurar torcer a roupa en distinto sentido ao que o fan elas) pero o é mellor escapar
cando un as ve e non facerlle caso porque traen mala sorte ou incluso ocasionar a morte.

Para que te fagas unha idea aquí temos un precioso video de CARLOS NUÑEZ e NOA donde se une a música e a voz para contarte esta preciosa historia.



A lavandeira da noite

Era unha noite de lúa,
Era unha noite clara,
Eu pasaba polo río,
da volta da muiñada!
Topei unha lavandeira
Que lavaba ao par da agua
Ela lavaba no río,
E unha cántiga cantaba:
Moza que vés do muíño,
Moza que vas pola estrada.
Axúdame a retorcer
A miña saba lavada.
Desaparece a lavandeira
Como fumeira espeirada
Onde as sabas tendera
Poza de sangue deixara!
Era unha noite de lúa,
Era unha noite clara

No hay comentarios:

 
aladin